Ewa Synowiec, ur. 12 kwietnia 1942 w Krakowie, studiowała grę na fortepianie w klasie Ludwika Stefańskiego (dyplom z wyróżnieniem w 1967) oraz kompozycję u Bogusława Schaeffera (dyplom w 1973) w PWSM w Krakowie. W latach 1967-68, dzięki stypendium rządu francuskiego, kontynuowała studia pianistyczne pod kierunkiem Susanne Roche i Vlado Perlemuttera w Paryżu. Brała udział w wielu konkursach pianistycznych, m.in. w Konkursie im. Ferenca Liszta i Béli Bartóka w Budapeszcie (1966), gdzie zajęła V miejsce oraz Konkursie im. Marii Canals w Barcelonie (1968), w którym zdobyła II nagrodę. Do 1978 roku występowała jako pianistka z recitalami i koncertami w kraju oraz za granicą. Później poświęciła się wyłącznie pracy kompozytorskiej. Jako kompozytorka zadebiutowała w 1972 roku w Domu Kultury w Krakowie. Otrzymała wyróżnienia w konkursach kompozytorskich w 1973 i 1974 roku. Dwukrotnie była stypendystką Związku Kompozytorów Polskich (1974, 1975). Jej utwory wykonywane były m.in. we Wrocławiu, w Warszawie („Warszawska Jesień”), Katowicach, Poznaniu, Boswil (w ramach Frauenmusik-Forum), Salzburgu, Zurychu, a grafiki muzyczne (które stanowią blisko połowę jej dorobku kompozytorskiego) były wystawiane w Polsce, Niemczech, Wielkiej Brytanii, Francji, Austrii, Szwajcarii oraz Kanadzie. Działalność pedagogiczną rozpoczęła w 1966, udzielając lekcji gry na fortepianie w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie (do 1975). Następnie przeniosła się do Gdańska, gdzie prowadzi klasę fortepianu i kompozycji w Akademii Muzycznej (od 1991 na stanowisku profesora). Ewa Synowiec od 1975 jest członkiem Związku Kompozytorów Polskich. W latach 1977-81 pełniła funkcję skarbnika Gdańskiego Oddziału ZKP. Napisała książkę pt. Teatr instrumentalny Bogusława Schaeffera (Gdańsk 1983). Została uhonorowana m.in. Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki III stopnia (1980) i Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki I stopnia (1990).

Organizator

fundacja sinfonietta pomerania 220x80

Partnerzy

filharmonia nck lotos

Mecenasi

gdansk   samorzad zaiks

Patroni Medialni

patroni medialni

Początek strony